İstanbul'daki ilk günlerinin nasıl geçtiğini anlatan Dwight Powell, “Şu ana kadar her şey harika. İstanbul’u keşfedecek çok fazla bir zamanım olmadı henüz. Ya oteldeyim ya da antrenmandayım ki bence bu da olması gereken zaten özellikle başlangıç olarak. Takım da çok iyi, herkes çok yardımcı oluyor. Bana başarılı olabilmem için her türlü fırsatı tanıyorlar. Sistemi anlamamda da yardımcı oluyorlar. Öğrenecek çok fazla şey var ve bu bir süreç olacak. Herkes çok yardımcı oluyor ve bu harika.” dedi.

Takımın oyun sistemini öğrenme süreciyle ilgili olarak Dwight, “Evet oraya doğru geliyorum ama tabii ki zaman alıyor. Oyunları ve oyunların farklı versiyonlarını öğrenmeye çalışıyorum. Aynı zamanda da diğer oyuncuların yaklaşımlarını ve hem hücumda hem de savunmada, farklı durumlarda neler yapabileceklerini de öğreniyorum. Antrenmanlarda bu anlamda çok iyi iş yapıyoruz ve her senaryoyu gerçekmiş gibi canlandırıyoruz ki bence bu harika. Benim için en iyi öğrenme yolu da bu. Hem teorik olarak kağıt üzerinde çalışıyorum, hem de bunu pratiğe döktüm.” ifadelerini kullandı.

Koç Sarunas, takıma mümkün olan en iyi katkıyı vermemi istiyor

Başantrenörümüz Sarunas Jasikevicius'un kendisinden beklentilerine de değinen Powell, “Evet, benden beklentileri konusunda oldukça netti. Şimdiye kadar yaptıklarımdan farklı bir şey istemiyor. Sahada mücadeleci olmamı, savunmada takımın temel direklerinden biri olmamı, takım arkadaşlarımla sürekli iletişim halinde kalmamı, sert perdeler yapmamı ve fiziksel olarak varlığımı hissettirmemi bekliyor. Bunun yanında hem hücumda hem de savunmada takım sistemine uyum sağlayarak her pozisyonda başarılı olabilmemiz için takıma mümkün olan en iyi katkıyı vermemi istiyor.” dedi.

Takımımızdaki rolü ve takım arkadaşlarıyla yakalayacakları uyum hakkında ise Kanadalı oyuncu, “Bu konuda gerçekten heyecanlıyım. Takımımızın çok iyi oyunculardan oluştuğunu düşünüyorum. Birbirimize uyum sağlamak ve sahada iyi bir takım kimyası yakalamak için önümüzde pek çok fırsat olacak. Ben de sahip olduğum özelliklerle takım arkadaşlarımın oyununu çok iyi tamamlayabileceğimi düşünüyorum. Bu yüzden katkı sağlamak için sabırsızlanıyorum.” şeklinde konuştu.

Daha önce burada oynamış olan ve muhtemelen dünyanın en büyük Fenerbahçe taraftarı diyebileceğim Tarık'la da konuşma fırsatım oldu

EuroLeague'de forma giyme fırsatının kariyerinde her zaman ilgisini çeken bir seçenek olduğunu belirten Powell, Fenerbahçe'ye transfer sürecini şu sözlerle anlattı:

“Genel olarak basketbolu seven biri olarak, aynı zamanda ABD dışında büyümüş, FIBA basketbolu ve uluslararası basketbol oynamış biri olarak EuroLeague her zaman aklımın bir köşesindeydi. Elbette geçmişte EuroLeague’i şu anda takip ettiğim kadar yakından takip etmiyordum ama basketbol oynamaya başladığımdan beri hep ilgimi çeken bir organizasyondu. Dolayısıyla içimde her zaman bir merak vardı. Kariyerimin bu döneminde böyle bir fırsat karşıma çıktığında, en yakın olduğum insanlarla konuştum ve bunun gerçekten çok iyi bir fırsat olduğu oldukça açıktı.

En yakın arkadaşlarımla ve çocukluğumdan beri tanıdığım, kendi ülkemdeki antrenörümle konuştum. Kendisi Avrupalı olduğu için bu fırsat karşısında hem benim adıma hem de kendi adına son derece heyecanlandı. Ayrıca daha önce burada oynamış olan ve muhtemelen dünyanın en büyük Fenerbahçe taraftarı diyebileceğim Tarık'la da konuşma fırsatım oldu. Tarık beni hem takım konusunda hem de koç konusunda gerçekten ikna etti. Üstelik yalnızca bunlarla da kalmadı; İstanbul’u ve Türkiye’yi de anlattı. Sonrasında Dyshawn Pierre gibi başka isimlerle de konuştum ama açıkçası Tarık ile konuştuktan sonra karar vermek benim için oldukça kolaydı.”

Rekabet etmeyi, mücadele etmeyi seven biri için burası gerçekten harika bir fırsat. Ben de sahaya çıkıp mücadele etmek için sabırsızlanıyorum

Tarık Biberović ile yaptığı görüşmede kulübümüzün hedefleri ve taraftarlarımız hakkında da bilgi edindiğini belirten Powell, “Her şeyden önce buranın beklentilerinin çok yüksek olduğunu, oldukça talepkâr bir ortam olduğunu söyledi. Koç kazanmak istiyor. Her maçta rekabetçi olmak ve galibiyet için mücadele etmek istiyor. Son derece kararlı ve hedeflerine odaklanmış biri. Bence olması gereken de tam olarak bu. Bunun yanında, Fenerbahçe’nin dünyanın en iyi taraftar topluluklarından birine, hatta belki de en iyisine sahip olduğunu anlattı. Üstelik bu taraftarlar basketbolu gerçekten çok iyi bilen ve beklentileri oldukça yüksek olan insanlardan oluşuyor. Dolayısıyla bu baskının beraberinde getirdiği büyük bir karşılık ve tatmin de var. Rekabet etmeyi, mücadele etmeyi seven biri için burası gerçekten harika bir fırsat. Ben de sahaya çıkıp mücadele etmek için sabırsızlanıyorum.” ifadelerini kullandı.

Burası çok köklü ve büyük bir geçmişe sahip olan bir kulüp

Fenerbahçemizin köklü geçmişine ve başarı hedeflerine dikkat çeken başarılı basketbolcu, “Burası çok köklü ve büyük bir geçmişe sahip olan bir kulüp. En üst seviyede şampiyonluklar kazanmış, istikrarlı bir şekilde başarı elde eden ve her fırsatta şampiyonluk seviyesinde işler ortaya koyan bir organizasyon. Bu yüzden burada olmaktan büyük bir onur duyuyorum. Elimden gelen her şekilde katkı sağlayabilecek olmak beni gerçekten heyecanlandırıyor. Çünkü burası benim bireysel varlığımdan çok daha büyük bir organizasyon. Dolayısıyla hangi şekilde katkı sağlayabilirsem sağlayayım, bunun bir parçası olmak büyük bir onur.” dedi.

NBA ile Avrupa basketbolu arasındaki farklılıklar ve adaptasyon süreci hakkında da konuşan Powell, “Evet, bence bunun nedenlerinden biri, en azından benim tanıdığım ve Fenerbahçe’de oynamış Kanadalı oyuncuların milli takım tecrübesine sahip olmaları. FIBA basketbolunu deneyimlemiş olmak ve uluslararası seviyede maçlar oynamış olmak kesinlikle bu uyum sürecine yardımcı oluyor. Kanada Basketbol Federasyonu’nun da oyuncularımıza Avrupa basketbol sistemini ve FIBA basketbolunu öğretme konusunda çok iyi bir iş çıkardığını düşünüyorum. Böylece Avrupa’ya geldiğimizde yalnızca NBA basketbolunu burada oynamaya çalışmıyoruz. Avrupa basketbolunun oyun düzenlerini, taktiksel anlayışını ve farklı konseptlerini de kendi oyunumuza entegre etmeye çalışıyoruz. Çünkü bunlar hem EuroLeague’de hem de Türkiye Ligi’nde karşılaşacağımız şeyler. Dolayısıyla daha önce forma giymiş Kanadalı oyuncuların uyum konusunda avantajlı olmalarının bir nedeni de uluslararası basketbol deneyimine sahip olmaları. Ancak buna rağmen benim de hâlâ öğrenmem gereken pek çok şey olduğunu düşünüyorum. Bu geçiş sürecinde kendime zaman tanımaya ve öğrenmem gereken her şeyi adım adım öğrenmeye hazırım. Ama günün sonunda basketbol, basketboldur. Nerede oynarsanız oynayın, takımınızın sistemini öğrenmek zorundasınız. Takım arkadaşlarınızı tanımalı, koçunuzun sizden beklentilerini anlamalı ve bunları sahada doğru şekilde uygulamalısınız.” açıklamasında bulundu.

Sahaya enerji getirmek ve takım arkadaşlarıma fırsatlar yaratmanın yollarını bulmak, basketbolda en sevdiğim şeylerden biri

Takıma katabileceği özellikleri anlatan Powell, “Bence en önemli özelliğim, her pozisyondan başarılı çıkabilmek için ne gerekiyorsa yapmaya istekli olmam. Sahada her zaman yüksek mücadeleyle oynamak benim için bir gurur kaynağı. Ancak bu geçiş sürecinde benim açımdan en önemli noktalardan biri, takımımızın sistemini öğrenmek ve enerjimi nerede, nasıl kullanmam gerektiğini anlamak. Çünkü bazı durumlarda yanlış yerde fazla çaba göstermek, takım arkadaşlarım için fırsat yaratmak yerine onların önünü kesmeme neden olabilir. Bu yüzden maç görüntülerini tekrar izlemek ve sistemimizi detaylı şekilde çalışmak benim için çok faydalı olacak. Ama genel olarak sahaya enerji getirmek ve takım arkadaşlarıma fırsatlar yaratmanın yollarını bulmak, basketbolda en sevdiğim şeylerden biri.” dedi.

Fenerbahçemizin EuroLeague'de Baskonia karşısında oynadığı maçta ilk kez sarı-lacivertli formayı giyen ve karşılaşmayı 3 sayı, 7 ribaundla tamamlayan Powell, ilk maçındaki deneyimini şu sözlerle anlattı:

“Açıkçası ilk maçımdan sonra kendimi çok yorgun hissettim. Oyunun temposu… Aslında temposundan ziyade, fiziksel yoğunluğun ve mücadelenin kesinlikle çok yüksek olduğunu düşünüyorum. Zaten bizim de oyun anlayışımızın bir parçası, ilk saniyeden itibaren yüksek mücadele gücüyle oynamak. NBA’le karşılaştırıldığında burada maçlar daha kısa. Dolayısıyla oyuna yavaş yavaş girme ya da ritim bulmak için zaman kullanma şansınız pek olmuyor. Üstelik hem hücumda hem de savunmada çok kaliteli oyuncular var. Bu yüzden rakip takımların rahat oynamasına fırsat veremezsiniz. Dolayısıyla gerçekten çok yüksek enerji gerektiren bir basketbol oynanıyor. Ben de bunu ilk maçımda kesinlikle hissettim. Ama daha önce söylediğim gibi, koç benim sahada olduğum bölümlerde oyunu benim açımdan nispeten basit tutma konusunda çok iyi iş çıkardı. Özellikle üzerinde çalıştığım ve önceden öğrendiğim oyunları uyguladık. Böylece takım sistemimizin dışına çıkmadan, yüksek enerjiyle mücadele edebildim. Bu benim için çok olumluydu. Şimdi ise oyun kitabımızı daha kapsamlı şekilde öğrenmem gerekiyor. Böylece farklı oyun düzenlerinde de görev alabilecek duruma gelebilirim.”

İlk karşılaşmasında yaşadığı zorluklara ve takım arkadaşlarını tanıma sürecine de değinen Powell, “Evet, yeni oyunculara ve yeni bir ortama alışmaya çalışırken yaşanan normal zorluklar oluyor. Ama daha önce de söylediğim gibi, takımın sistemini öğrenmek çok önemli. Bunun yanında koçun, o sistem içerisinde bireysel olarak senden neler beklediğini de anlaman gerekiyor. Aynı zamanda takım arkadaşlarının oyun alışkanlıklarını ve sahadaki eğilimlerini öğrenmelisin. Neyse ki birkaç antrenmana katılma fırsatım oldu. Dolayısıyla en azından belli bir temel oluşturabildim. Ancak bundan sonraki süreçte her bir takım arkadaşımın bireysel oyun özelliklerini daha iyi tanımanın, bu takıma katkı sağlayabilmem açısından en önemli nokta olacağını düşünüyorum.” ifadelerini kullandı.

Benim için en büyük uyum süreci de tam olarak bu: Ne zaman ve nerede fiziksel temas kurabileceğimi öğrenmek

NBA ve Avrupa basketbolundaki fiziksel mücadele farkına ilişkin olarak ise Kanadalı oyuncu, “Aslında geçen gün de tam olarak bunu anlatmaya çalışıyordum. İlginç bir durum çünkü NBA’de fiziksel mücadelelerin oldukça yoğun olduğu bir lig. Ancak fiziksel temasın gerçekleştiği yerler ve zamanlar farklılık gösteriyor. Benim için en büyük uyum süreci de tam olarak bu: Ne zaman ve nerede fiziksel temas kurabileceğimi öğrenmek. Bazen belirli bir pozisyonda izin verilen fiziksel temasın seviyesine şaşırabiliyorum. Buna karşılık başka bir pozisyonda rakibe ellerinle hiç temas etmemen gerekebiliyor. Dolayısıyla rakip oyuncunun hareket alanını ve sahadaki pozisyonunu nasıl etkilediğin konusunda oldukça dikkatli ve taktiksel davranman gerekiyor. Ancak kesinlikle çok fazla temas var. Fiziksel mücadele maç boyunca sürekli devam ediyor ve özellikle boyalı alan oldukça kalabalık. Bu nedenle sık sık rakiplerle göğüs göğüse, vücut vücuda mücadele etmek zorunda kalıyorsun. Zaten bizim takım olarak uyguladığımız savunma ve oyun düzenleri de bu tür fiziksel mücadeleyi gerektiriyor. Dolayısıyla buna alışmak kesinlikle bir süreç olacak. Ama bu süreç beni heyecanlandırıyor.” dedi.

Hedefe ne kadar yaklaşabilirsek bizim için o kadar önemli

NBA kariyerinin büyük bölümünü Dallas Mavericks'te geçiren ve Luka Doncic ile birlikte NBA Finalleri'ne yükselme başarısı yaşayan Dwight Powell, Dallas yıllarını şu sözlerle değerlendirdi:

“Bu gerçekten zor bir soru. Çünkü Dallas’ta çok uzun yıllar geçirdim. O yüzden tek bir an seçmek benim için gerçekten zor. Sanırım NBA Finalleri'ne yükselmek diyebilirim. Sonuçta bu, her zaman ulaşmak istediğiniz en büyük hedef. Ama o noktaya gelene kadar yaşadığımız o kadar fazla özel an var ki… Bunların arasından yalnızca birini seçmek kolay değil. Dallas’ta sahip olduğum fırsatlar için minnettarım. Orada biriktirdiğim pek çok güzel anı ve kurduğum çok değerli ilişkiler var. Gerçekten çok güzel zamanlar geçirdim. Günün birinde her şey geride kaldığında, dönüp o günleri hatırlayacağım ve özlemle anacağım pek çok özel anım olacak. Ama şu anda burada olmaktan mutluyum. Bu yüzden artık tamamen buraya odaklanmış durumdayım. Aslında söylediğim gibi, NBA Finalleri'ne yükselmek muhtemelen kariyerimin zirve noktasıydı. Çünkü bence her oyuncunun ulaşmak istediği hedef bu.

Açıkçası bireysel performanslarımın en sevdiğim anılar olarak öne çıktığını düşünmüyorum. Çünkü aslında temel amaç kazanmak. Dolayısıyla hedefe ne kadar yaklaşabilirsek bizim için o kadar önemli. Elbette nihai hedef şampiyonluğu kazanmak. Bu yüzden iki farklı dönemde ulaştığımız NBA Finalleri ve konferans finalleri benim için kariyerimin zirve noktalarıydı. Çünkü verdiğiniz bütün emeğin amacı zaten o noktalara ulaşmak. Bazı bireysel maç performanslarım ya da kazandığım kişisel başarılar hafızamda o kadar fazla yer etmiyor. Çünkü her maçın ardından başka bir maç gelir. Hazırlanmamız gereken başka bir mücadele, önümüzde aşmamız gereken başka engeller. Nihai hedefe ulaşmak için sürekli yeni adımlar atmanız gerekiyordu. Bu nedenle şampiyonluğa en çok yaklaştığımız o iki dönem benim için diğerlerinden daha özel.”

Bana öğretilen şey, her pozisyonda takım için en doğru tercihin yapılması gerektiğiydi

Takım başarısının bireysel hedeflerin önünde olduğunu vurgulayan Powell, “Evet, kendimi başkalarıyla kıyaslamıyorum. Basketbolun içinde yetişirken bana öğretilen şey, her pozisyonda takım için en doğru tercihin yapılması gerektiğiydi. Her durumda takımın başarılı olması için en iyi seçenek vardır. Eğer o pozisyonda en doğru seçenek benim şut atmam ise bu benim sorumluluğumdur. Ama eğer en doğru seçenek, sahanın diğer ucuna olabildiğince hızlı koşmam ve o pozisyon boyunca topa hiç dokunmamam ise yapmam gereken de budur. Çünkü amaç kazanmak. Bence bir maç boyunca da bir sezon boyunca da takımın başarılı olması için birbirinden farklı pek çok durumla karşılaşıyorsunuz. Bu durumlarda egonuzu bir kenara bırakmanız ve takımın yapmaya çalıştığı şeye tamamen inanıp kendinizi adamanız gerekiyor. Böylece kazanan bir takımın parçası olma şansınızı en üst seviyeye çıkarabilirsiniz.” ifadelerini kullandı.

Sahada kendisini en rahat hissettiği oyunlara da değinen deneyimli pivot, “Oldukça uzun zamandır basketbol oynuyorum. Bu yüzden sahada pek çok durumda kendimi rahat hissediyorum. Ama özellikle bir pivot olarak perdeleme ve devrilme oyunlarının benim en güçlü alanım olduğunu düşünüyorum. Takım arkadaşlarımın boşa çıkmasını sağlamak, rakip savunmanın dengesini bozmak ve savunma arkasına sarkmak benim oyunumun temel parçaları. Bazen potaya devrilip alley-oop paslarını bitirmek, bazen kısa devrilmeler sonrasında topu dışarıdaki arkadaşlarıma aktarmak ve onları oyuna dahil etmek… Bunlar yapmayı sevdiğim şeyler. Ama genel olarak sahada pek çok farklı durumda kendimi oldukça rahat hissediyorum.” dedi.

Basketbola başlama hikâyesinin oldukça ilginç olduğunu anlatan Powell, kendisini atletizm yaparken keşfeden antrenörü Vlad Matevski'nin hayatındaki önemini şu sözlerle dile getirdi:

“Aslında basketbola başlama hikayem biraz ilginç. Kısaca anlatmaya çalışacağım. Küçükken Toronto’da bir üniversitede atletizm yapıyordum. Bir gün yine antrenmana giderken tanımadığım bir adam yanıma yaklaştı ve şöyle dedi: Hey, nereye gidiyorsun? Seni sürekli üniversiteye giderken görüyorum ama basketbol sahasında hiç görmüyorum. Ben de atletizm yaptığımı söyledim. Neden? diye sordu. O zamanlar bu adamı hiç tanımıyordum. Benim için tamamen yabancı biriydi. Ben de çünkü yaptığım spor bu dedim. O da bana, hayır sen basketbol oynamalısın. Zamanını boşa harcıyorsun dedi. Ben de peki dedim. Ardından bana al telefon numaramı kaydet, benim takımımda oynayacaksın dedi. Ben de tamam dedim. Atletizm antrenmanından sonra eve döndüm ve anneme adamın telefon numarasını verdim. Başımdan geçenleri anlattım. Açıkçası o zaman bu adama neden güvendiğimizi ben de bilmiyorum! Annem o numarayı aradı ve o kişinin Vlad Matevski olduğunu öğrendik. O günden beri benim antrenörüm ve hayatımın her aşamasında yanımda oldu. Bu sabah da konuştuk, dün gece de konuştuk. Basketbol topunu gerçek anlamda elime ilk veren kişi o oldu. Bana 'senin yapman gereken şey bu' diyen de oydu. Basketbolun temellerini, oyuna bakış açımı, basketbola nasıl saygı duymam gerektiğini, nasıl antrenman yapacağımı ve nasıl çok çalışmam gerektiğini de bana o öğretti. Dolayısıyla o günden beri benim için bir baba figürü oldu. Özellikle basketbol hayatımda çok önemli bir yere sahip. Kendisi Makedonyalı bu yüzden Avrupa’da oynama fırsatı bulmuş olmam onu inanılmaz heyecanlandırdı. Bana, 'sonunda gerçek basketbol oynayabileceksin' dedi. Onun basketbola bakış açısı tam olarak böyleydi. İşte benim basketbol hikayem böyle başladı. Sanırım 13 ya da 14 yaşlarındaydım. Aslında ben o zamandan önce de basketbolla ilgiliydim ama herhangi bir kulüp takımında oynamıyordum. Arkadaşlarımla ve okulda basketbol oynuyordum. Ancak hepsi bundan ibaret.”

Benim üniversite deneyimim gerçekten çok güzeldi

Stanford Üniversitesi'nde Bilim, Teknoloji ve Toplum bölümünde eğitim gören Powell, üniversite yıllarının kendisine kattıklarını da anlattı:

“Okuduğum bölümün adı Bilim, Teknoloji ve Toplum. Aslında sosyal bilimler alanında bir lisans programıydı ve bilgisayar bilimleri üzerine de yan dal benzeri bir eğitim içeriyordu. Bu bölümün temel amacı, yaratıcı alanlarda çalışan insanlarla mühendisler arasında köprü görevi görebilecek insanlar yetiştirmekti. Ama artık bu rolün geçerliliğini biraz yitirdiğini düşünüyorum. Çünkü yapay zekâyla birlikte herkes pek çok farklı alanda bilgi sahibi olabiliyor ve bu alanlar giderek daha fazla iç içe geçiyor. Ancak benim üniversite deneyimim gerçekten çok güzeldi. Orada Johnny Dawkins gibi çok iyi bir antrenörle çalışma fırsatım oldu. Çok iyi bir oyun sistemimiz vardı. Profesyonel bir oyuncu olmanın ne anlama geldiğini ve bir üst seviyeye nasıl hazırlanılması gerektiğini orada çok iyi öğrendim. Tabii akademik açıdan da oldukça zor bir süreçti. Takım olarak sorumluluklarımızı yerine getirebilmek için birbirimize çok fazla destek olmamız gerekiyordu. Çünkü üniversite, sporculara akademik anlamda çok fazla ayrıcalık tanımıyordu. Bu yüzden gerçekten çok çalışmak ve yoğun antrenman programımızın arasında derslere de zaman ayırmanın yollarını bulmak zorundaydık. Ama bu süreç bana zaman yönetimi konusunda çok şey öğretti. Genel olarak benim için çok değerli ve güzel bir deneyimdi. Kesinlikle zorlandım. Gerçekten kolay değildi. Ama söylediğim gibi, bizim dönemimizde üniversiteye yeni başlayan oldukça kalabalık bir oyuncu grubumuz vardı. Birçok takım arkadaşımla aynı anda başladık. Dolayısıyla hepimiz birbirimize benzeyen deneyimler yaşıyorduk. Bu yüzden birbirimize çok destek olduk ve zor zamanları birlikte aşmayı başardık. Ama kesinlikle grup halinde çok fazla ders çalışma etkinliği yaptığımızı söyleyebilirim.”

Saha dışındaki yaşamından da bahseden Powell, ailesi ve arkadaşlarıyla iletişimde kalmaya önem verdiğini, yeni şeyler öğrenmekten, okumaktan ve araştırma yapmaktan hoşlandığını belirtti.

“Arkadaşlarımı ve ailemi çok seviyorum. Oldukça küçük yaşta evden ayrıldım. Bu yüzden sevdiklerimle sürekli iletişim halinde olmak günlük hayatımın bir parçası haline geldi. Telefonla konuşarak, mesajlaşarak ya da başka yollarla onlarla olan iletişimimi sürdürmeye çalışıyorum. Bu da zamanımın önemli bir bölümünü alıyor. Ayrıca mümkün olduğunca onlarla yüz yüze görüşebilmek için fırsatlar yaratmaya çalışıyorum. Yeni şeyler öğrenmeyi çok seviyorum. Okumaktan, araştırmaktan ve bir şeylerin nasıl işlediğini anlamaya çalışmaktan hoşlanıyorum. Aklıma bir soru takıldığında, o merakımı gidermeye çalışırım. Bazen araştırma yaparım, bazen YouTube’da konuyla ilgili videolar izlerim. Bir şekilde cevabımı bulmaya çalışırım. Bir de kahve içmeyi çok seviyorum. Aslında çayı da seviyorum ama kahveye bayılıyorum. Türk kahvesi de içtim ve çok hoşuma gitti. Türk kahvesini gerçekten çok seviyorum. Dolayısıyla kafelerde oldukça fazla zaman geçiriyorum. Ama genel olarak oldukça sade bir hayat yaşayan biriyim. Sade bir adam olduğumu söyleyebilirim.”

Şiir hayatımın bir parçası olmaya devam ediyor

Şiire olan ilgisinin gençlik yıllarında başladığını ve hâlâ şiir yazdığını belirten Powell, “Sanırım yine 13-14 yaşlarındaydım. En yakın arkadaşımın abisi bir organizasyon başlatmıştı. Bu organizasyonun amacı, şehrin farklı bölgelerinde yaşayan ve normal şartlarda böyle fırsatlara ulaşamayacak çocukları bir araya getirerek sanatlarını sergileyebilecekleri önemli platformlara taşımaktı. Örneğin şehrin en büyük konser salonunda, şehir merkezindeki büyük kütüphanede ya da çeşitli üniversitelerde bu gençlere kendilerini ifade etme fırsatı sunuyorlardı. Normal şartlarda bu çocukların böyle yerlere erişmesi ve sanatlarını bu ortamlarda sergilemesi pek mümkün değildi. Sunulan eserlerin büyük çoğunluğu da şiirdi. Arkadaşımın abisinin yaptığı bu çalışmaları izlerken şiirle ve bu sanat dalıyla tanıştım. Sonrasında hepimiz biraz şiir yazmaya başladık. O günden beri de şiir hayatımın bir parçası olmaya devam ediyor.” şeklinde konuştu.

Türkçe öğrenmeye çalıştığını da söyleyen Powell, “Öğrenmeye çalışıyorum ama oldukça zor! Sanırım ‘merhaba’ diyebiliyorum. Bir de ‘tamam’ var. Şimdilik bildiklerim bu kadar.” dedi.

Taraftarı gururlandırmak ve onlar için sahada elimden gelenin en iyisini yapmaya devam etmek istiyorum

Son olarak Fenerbahçe taraftarlarına mesajını ileten Dwight Powell, “Taraftarlarımızı daha yakından tanımak için sabırsızlanıyorum.” dedi.

Taraftarlarımızın tutkusundan etkilendiğini vurgulayan Kanadalı oyuncu, “Gerçekten inanılmazlar! Daha buraya gelmeden önce bile bu tutkuyu hissedebiliyordum. İnanılmaz bir atmosfer yaratıyorlar. Şimdi onları gururlandırmak ve onlar için sahada elimden gelenin en iyisini yapmaya devam etmek istiyorum. Çünkü biliyorum ki onlar her zaman bizim yanımızda olacaklar ve bizi desteklemeye devam edecekler. Ben de bunun bilinciyle çalışmaya ve kendimi geliştirmeye devam ediyorum.” ifadelerini kullandı.