Ya o son hücum sayı olsaydı!
Bir zamanlar futbol açısından en önemli olaylardan biri mahalle takımları arasında düzenlenen yaz turnuvalarıydı…
Bu turnuvalar içinde bir tanesi vardı ki, 30 yıla yakın bir süre her yaz tekrarlanması, katılan takımlar arasında yaşanan büyük rekabet, profesyonel lig maçlarını aratmayan seyirci ilgisi ve bu maçlarda keşfedilen futbolcu sayısı bakımından belki dünyada eşi benzeri olmayan bir organizasyondu…
Karşıyaka’da düzenlenen ve artık sadece yaşı orta yaşın üzerine gelmiş olan kuşakların hatırladığı bu organizasyona Asım Ligleri adı verilmişti…
Her yaz Karşıyaka’nın muhtelif mahalle takımlarının katılımıyla Karşıyaka Stadı’nda yapılan bu turnuvaya adını veren Asım Güleç, çok genç yaşta yakalandığı bir hastalık sonucu hayatını kaybetmiş Karşıyakalı bir futbolcuydu…
Yukarıdaki bilgileri bir vefa çerçevesinde, bir zamanlar futbola Karşıyaka’nın katkısına ithafen ve aynı zamanda da tarafıma uzun süre önce gelen bir eleştiri nedeniyle yazdım…
Babalarımızın çocukluktan arkadaş olduğu ve evlatları olarak bizlerin de tanışıklığı olan, şu anda da İngiltere’de yaşayan gerçek Karşıyakalı bir arkadaşımın eleştirisiydi…
Beni yazılarımda futbola haksızlık etmekle eleştirmişti…
Oysa ki benim rahmetli babam da zamanında Karşıyaka’da futbola meraklıymış, tüm o efsane kadro olarak anılan takımdakiler de mahalleden arkadaşlarıymış ve yanı sıra armamızdaki ay-yıldızı bize veren Atatürk’ün bunu layık görmesini sağlayan branşın da futbol olduğunun bilincindeyim…
Ama ben yine de diyorum ki; Karşıyaka Spor Kulübü’nün lokomotif branşı basketboldur ve Karşıyaka bir basketbol şehridir…
Bunu söylerken de futbola duyduğum saygımı koruyarak söylüyorum. Karşıyaka bir bütündür ve branş ayrımı yapılmadan armanın yer aldığı her forma sonsuz saygıyı hak eder!
Fakat; eğer bir kıyas yapılacaksa da yerel düzeyde duyulan ilgiye göre değil, Türkiye genelinde Karşıyaka armasını zirveye taşıyan, hatta Avrupa kupalarında finaller oynayan ve Türkiye’nin en yüksek bütçeli kulüplerine kafa tutan branşa göre karar vermek gerekir ki bu konuda da basketbol açık ara önde!
Son olarak elde edilen Beşiktaş zaferine geçiş yapmadan önce böylesi bir girizgah yapma gereği duydum. Zira bu son maçta yendiğimiz rakip de bir Euroleague takımı! Buna dikkatinizi çekerim…
Takım olarak verilen muhteşem mücadele ve buna teşvik anlamında tribünlerin de verdiği muhteşem destek ile birlikte elde edilen büyük bir başarı…
Bir önceki yazımda bunun olabileceğinden bahsetmiştim zaten ve oldu da… Mustafa Kemal Atatürk Karşıyaka Spor Kompleksi’nde, Ata’mızın vefatının 88’inci yılında elde edilen bu zafer daha da bir anlamlı oldu! En büyük Karşıyakalı Atatürk’ün ruhu şad, bu galibiyet de ona armağan olsun…
Bu bir şans veya tesadüf değil, realite… Kim ne derse desin Karşıyaka kültüründe basketbol birinci sıradadır ve bu ivmeyle de bu sezon çok daha fazla başarılara imza atmak işten bile olmayacaktır!
Ancak, bu mücadeleyi ve elde edilmesi muhtemel başarıları haksız şekilde engellemeye çalışanlar olmamalı. Her şey adil ve eşit şartlarda olmalı…
Adına bakmadım ve sonradan da öğrenmek için çaba harcamadım. Çünkü kendisine karşı bundan böyle devamlı olarak negatif duygular besleyeceğim bir hedef haline getirmemek için! Hakemden bahsediyorum…
Takım olarak verilen müthiş mücadeleye karşın Beşiktaş Jimnastik Kulübü’nün son hücumunda çalınan o düdüğe ve akabinde alınan karara denilecek tek bir laf bile bulamıyorum. Ya da denilecek çok laf buluyorum da buradan yazamıyorum…
İyi ki kazandık da o karar nedeniyle yaşanması muhtemel bir takım çirkinlikler yaşanmadı…
Bu arkadaşın anlamadığı şey herhalde Karşıyaka’nın Fenerbahçe, Beşiktaş veya Galatasaray’ı basketbolda kendi evinde yenmesinin büyük sürpriz veya şaşırılası bir durum ya da engellenmesi gereken bir anomali olmadığı gerçeği…
Karşıyaka yıllardır bunu hep yapıyor zaten!
Senin de içine sinsin, sen de garipseme veya engellemeye kalkma sevgili hakem kardeşim…
Ya o son hücum sayı olsaydı!
Burası Karşıyaka!
Anlamını bilen bilir…
Sağlıcakla kalın!..
