Uzatmasız 2 saat 13 dakikalık basketbol maçı
Güzel bir Cumartesi günü, güneşli ve yazdan kalma bir gün saat 13:00’da oynanan Karşıyaka-Denizli basketbol maçı ve salon yine hınca hınç dolu…
Bu güzel havanın tadını açık alanlarda çıkartmak yerine Karşıyakalılar ailecek, minik çocuklarını da yanlarına alarak salona gitmeyi tercih etmişlerdi. Çünkü burası Karşıyaka… Basketbol şehri!
Ve o salondan sadece elde edilen galibiyet nedeniyle değil, izledikleri müthiş keyifli bir basketbol mücadelesi nedeniyle de mutlu ayrıldıklarını düşünüyorum…
Günün üzücü olayları ise Yavuz Gültekin’i yaklaşık 3 dakika, Starks’ı ise yaklaşık 19 dakika izleyebilip sakatlanmalarına şahit olmaktı. Üstelik de Yavuz ilk kez milli takıma davet edilmişken…
Denizli maça çok sıkı başladı. Öyle ki bir ara farkın çift hanelere çıkacağından endişelendik. Ancak sonrasında Karşıyaka koç Markoviç’in de doğru taktikleriyle önce skorda dengeyi yakaladı, sonra da öne geçmesini bildi. Bunda tabii ki oyuncuların Karşıyaka’nın kendi evinde her maçı kazanabileceğine duyduğu inanç ve vazgeçmemeleri de önemli rol oynadı…
Dış şut sorununu da çözmesi halinde Karşıyaka’nın her rakip için alt edilmesi zor bir takım olacağını düşünüyorum…
Bu maçta Enoch çok kritik anlarda çok faydalı işler yaptı…
Hakan Sayılı ise Yavuz Gültekin’in erken sakatlığı sonrası belki de beklemediği bir sorumluluğu üstlenmek zorunda kaldı, ancak büyük oranda başarılı olduğunu söyleyebilirim…
El-Amin bir ara yokmuş gibiydi ancak sonradan açıldı ve maçı da sahanın en skoreri olarak 26 sayı ile tamamladı. Ne ara attığını bile farkettirmeden adeta…
Billy Ouattara ise kağıt üzerinde şutör guard ancak bu maçta denediği 3 üçlük atış da sanki hayatında ilk kez üç sayılık atış denemesi yapan bir oyuncunun atacağı türden son derece kötü şutlardı ve haliyle 3’te sıfır çekti. Şu ana kadar Karşıyaka formasıyla çıktığı 6 maçta sayı ortalaması 1,83 ve assist ortalaması ise 0,67. Artık düzelmesi lazım…
Cyril Langevine için ise henüz yorum yapmak için erken diye düşünüyorum. Henüz ikinci maçı ve az süreler alarak adaptasyon dönemi geçiriyor. Ancak beklentilerimin olduğu bir oyuncu…
Briante Weber ise bu maçta 18 sayı, 5 rebaund ve 5 asist ile üzerine düşeni yaptı…
Hakemlerin yönetimi ise oyuncu jest ve mimiklerinin yönlendirmesi ve devamlı monitöre bakarak verdikleri kararlar çerçevesinde seyretti ne yazık ki! Böyle olunca da sanki uzatmaya giden bir maçmışcasına maç 2 saat 13 dakika sürdü…
Karşıyaka aleyhine haksız çalınan düdükler ne yazık ki bu maçta da hemen her maçımızda olduğu gibi devam etti… Çalınan o uydurma teknik faul gibi!
Karşıyaka’nın yenmesi gerekenler; maç sonu tecrübe eksikliği, 3 sayılık atışları sayı yapamama beceriksizliği (El-Amin 26 sayı yapmasına rağmen 13’te 3 üç sayı atabildi) ve yanlış hakem kararları olmak zorunda belli ki!
Yalnız; geçen seneden sonra gelinen şu nokta gerçekten de takdire şayan…
9 maçta 5 galibiyet ve bu duruma rağmen koç Markoviç’in kazanılan bir maçın ardından dahi yaptığı kendi oyuncularına dair eleştirel yorumlar… Bu da gösteriyor ki bazı hedeflere varma ve daha iyi takım olma konusunda Nenad Markoviç son derece iddialı. Şu ana kadar da işler hiç de fena gitmiyor…
Bu durumun oluşmasında ise başkan Yiğit Tusder’in takıma maddi destek bulma anlamında harcadığı çabalar ve destek alınabilmesi için de firmaları ikna edebilmesi belki de birinci sırada yer alıyor…
Ve takımın başarısı artarak sürecek olursa gelecek olan destekler de artacak. Folkart bu konuda önemli bir taahhütte bulunmuştu diye hatırlıyorum ve Folkart’ı da bu bakımdan alkışlamak lazım…
Sonuç itibarı ile kendi evimizde kazanmak zorunda olduğumuz bir maçı zorlanarak da olsa kazanmasını bildik…
Zorlanarak diyorum, çünkü 11 sayı üstünlüğümüzü koruyamadığımız gibi son saniyelerde Denizli beraberliği yakalayabileceği o üç sayılık atışı da kaçırmayabilirdi… Ancak bu, elde edilen galibiyetin kesinlikle hak edilmiş bir galibiyet olduğu gerçeğini de değiştirmiyor tabi…
Üzerine koyarak, daha çok çalışarak daha iyi yerlere gelmemiz işten bile değil.
Haydi KAF KAF!
Sağlıcakla kalın!..