Basketbolumuzda çok bilen yöneticiler karar verirken gerçekleri araştırmadan ve gelecekte neler olabileceğini öngöremeden; kendi benliklerini tatmin edecek duygunun esiri olurlar.

Sonrada "başarı" beklerler...

Ve gelmez!..

Ama onlar asla "ben nerede hata yaptım" demezler.

Suçlarlar, suçlarlar, suçlarlar...

Arkasına aldıkları sponsor varsa; kan emici sivrisinek misali emebildikleri kadar emerler kanlarını.

Yok eğer sponsor yoksa; başlarlar ağlamaya ??destek yok?? diye.

Destek belediyeyse; başlarlar sömürmeye!.. Ta ki gelecek seçimlere kadar!..

Günü geçirirler; geleceğe yatırım yapmazlar!..

Tatlı yüzlü oyuncu menajerlerinin esiri olurlar.

Ekiple başarı geleceğini düşünmek istemezler. Çünkü başarısızlıkta suçladıkları ekibin; olası başarıya ortak olmasını istemezler!..

Doğru söyleyeni yanlarına almazlar; arkadan iş çevirip yüzlerine gülenlere bayılırlar!..

Kendim yapıyorum zannederler ama bilmezler bu oyunun içinde kukla olduklarını!..

Perde kapanınca yok olup gideceklerini o başarısızlık gelip te kapıyı çaldıktan sonra anlamaya başlarlar.

Çok geçtir ama...

Harcadıkları para; yok ettikleri emek; basketbola verdikleri zarar ve kaybettikleri saygı ile baş başa kalırlar!..