5 yaşındayken...

?Televizyonun karşısına oturup saatlerce başından kalkmazdım. Hangi çizgi filme denk gelirsem geleyim, günümü şenlendirmeye yeterdi. En çok da Bugs Bunny?yi severdim. Herhâlde o günlerdeki kahramanım oydu. Ama evin en küçük çocuğu olarak, her şeyi izlerdim. Pokémon da favorilerimdendi.?

10 yaşındayken...

?Belki kahraman diyemeyiz ama çocukluktan ilkgençliğe geçiş sırasında örnek aldığım, hayatta beni doğru yola soktuğuna inandığım kişi ağabeyim oldu diyebilirim. Kötü bir mahallede büyümüştük; annem ve iki kardeşimle birlikte Brooklyn?de yaşıyordum, iki kardeşim de benden büyüktü. O günlerde ağabeyimin sorumluluklar üstlendiğini, okula gitmek için çabaladığını, bir yandan da çalışmaya başladığını görmek bana ilham verdi. Doğru şeylere odaklandım, her zaman yanımda olacak doğru arkadaşları seçtim.?

15 yaşındayken...

?Görebileceğin en büyük Carmelo Anthony hayranı var karşında! Melo?yu Syracuse?dayken izlemeye başladım. 2003?te bir çaylak olarak Syracuse?u tarihinin ilk ve tek şampiyonluğuna taşırken, ben de New York?ta 12 yaşında bir çocuktum. Melo orada oynadığı için Denver Nuggets taraftarı olarak büyüdüm. Bir de Stephen Curry?yi daha STEPHEN CURRY olmadan önce keşfettiğimi cümle arasına sıkıştırmak istiyorum!?

20 yaşındayken...

?Burada Iona?daki asistan koçum Jared Grasso?nun ismini söylemek zorundayım. Röportajda da bahsettiğim gibi, bana lise günlerimden itibaren inandı. Benim bile görmediğim bir potansiyel gördü bende, her gün çıkıp feci oyuncular karşısında 40 sayı atarken diğerlerinden farklı olduğumu düşündü. Ve bunu bana hissettirdi. Alakalı olduğu iki okulun da bana burs teklifinde bulunmasını sağladı. Daha doğrusu şöyle oldu: Iona?ya gittiği gibi başantrenöre ?Senin için bir oyuncuyla anlaştım bile? dedi. Ben de durumlar böyleyken başka bir yerde oynayamazdım... Grasso karşıma çıktığı için minnettarım. Onun sayesinde hem oyuncu olarak hem insan olarak çok geliştiğimi düşünüyorum.?