'' Ben Efespor Aykim Aluminium Kulüp Başkanı Erdinç Vence, Diyarbakır deplasmanı öncesinde ve sonrasında bir çok kişiden gelen sorulara cevap vermek amacı ile birkaç söz söylemek gereği duydum. Sorular gitmeden önce ne yapacaksınız? Dönünce de nasıl geçti?

24 saatlik bir Diyarbakır macerası bizim için sona erdi fakat burada konuşulması gereken yada söylemem gereken ne basketbol, ne maç, ne rakip ne de oynadığımız oyun. Bunların hepsi teferruattan ibaret burada konuşulması gereken insanların sebepsiz bir şekilde bambaşka bir hayat yaşıyor olmalarıdır. 

Diyarbakır da kaldığımız otel ile olayların olduğu yer arası 1 km civarı. Yemek yediğimiz yer ve salona olayların uzaklığı ise 300-400 metre, top sesleri ile güne uyanıp, top ve silah seslerinde yemek yiyip aynı sesleri duyarak maç oynadık ve bu süreçte insanlar da normal hayatlarına devam ediyordu.

İlginç olan şehrin bir bölgesinde savaş yaşanırken diğer tarafta normal yaşantının devam etmesi ve hiçbir problem olmamasıdır. 
Diyarbakır deplasmanı daha uçakta başlayan hiç tanımadığımız insanların misafirperverlikleri, cana yakınlıkları, arkadaşlarımızın rahat edebilmemiz için ellerinden gelenin en iyisini yapma gayreti her şeyden önemli bizim için. Burada insanlar bir hayat yaşıyor ama sadece nefes almak hayat yaşamaksa evet yaşıyor, espriden uzak, gülümsemekten uzak, bu gün acaba ne olacak kaçta nerde olay çıkacak, bir tarafta savaş 300 metre ileride bir düğün ama gülmeyen yüzler artık bir garip olmuş alışmış insanlar bu duruma en kötüsü de ellerinden bir şey gelmiyor.
Orada geçirdiğimiz 24 saatlik hayat tecrübesi bizim için önemli bir deneyim oldu.

Peki ya geride kalanlar???

Bizi dört dörtlük misafir eden Namlı Kebap, servis şoförü kardeşimiz, ev sahibi Siverekliler Takımı Başkan'ı Burhan Erol beyefendi, Siverekliler Antrenör?ü Çetin Hoca, oyuncu kardeşlerimiz Ve bir dakika bile yanımızdan ayrılmayıp her türlü destek olan Sevgili Kardeşim Berat Kaya ve Diyarbakır halkı onlar bizim yaşayıp geride bıraktığımız 24 saati günlerdir yaşıyorlar burada yaşananlarla alakası olmayan bu insanların suçu ne? Ne zaman bitecek sebebi bilinmeyen bu savaş!!!!
Diyarbakır da insanların yaşadığı bu travmayı kim Nasıl ne şekilde çözebilir hangi para bu dertlere derman olabilir bilemiyorum ama buradan bir parantezde Diyarbakır da iki tane EBBL takımı ile rakip olan kulüplere açarak mutlaka oraya gidip, hayatlarına basketbolla devam eden arkadaşlarımızı yalnız bırakmayıp bir nevi destek vermelerini tavsiye ediyorum.
Son olarak orada yaşayan ve hayatlarını sürdüren kardeşlerimize sabırlar diliyorum Allah yardımcıları olsun..''