01-01-2014 HAKAN YİĞİT

Hava tam final havasıydı. Baharın yaza döndüğü bu yıl ilk defa güneşin kendisini bu kadar etkili gösterdiği, İzmir lilerin içini huzurla, umutla dolduran bir gündü. Karşıyaka' da yeşil kırmızı bayraklar her yerde, her kes formasını giymiş bu muhteşem günün ve yaklaşan final maçının tadını çıkarma telaşı içindeydi. Rakip bu yıl tüm maçlarını kazanıp finale gelmişte olsa, henüz Karşıyaka ile karşılaşmamıştı. Maç saati gelmeden saatler öncesi karşıyaka arena tamamen dolmuştu. Bir basketbol şehri olan İzmirin Karşıyakası şampiyonluktan emin takımlarını desteklemek, sahadaki oyuncularını yüreklendirmek için çok önceden hazırdı. Bazareviçin takımı belki böyle kalabalık salonlarda çok oynamıştı ama böylesine ateşli, böylesine basketbolu seven ve bilen bir seyirciyi ilk defa görüyordu sanki. Karşılıklı basketlerle başlayan maçın gidişatı çok kısa sürede Karşıyaka nın lehine döndü. Karşıyaka maça hakim oldu ve maçın ilk yarısı 12 sayılık bir avantaj ile lehimize sonuçlandı. Bir avrupa maçı için çok önemli olan bu farkın bir de kendi saha avantajımızda düşünüldüğünde gerçekten rüya gibi bir ilk yarıydı geçen. Maçın 3. peryodunada iyi başladık fark 17 olduğunda artık bu iş bitiyormu diye düşünürken bizlere has bir olayı tekrar yaşadık. Hiç gerek yokken, herşey istediğimiz gibi gidiyorken, rakip dağılmanın eşiğindeyken can suyunu kendini bilmez bir geri zekalının sahaya attığı suyla verdik. Maçın durması sanki kupanında uçup gitmesiydi sanki. Merak ediyorum o suyu sahaya atan şimdi memnunmudur. Milyonlarca insanın sevincini, mutluluğunu, emeğini çaldığı için kendini suçluyormudur. Karşıyaka spor kulübünün tarihinde altın harflerle yazılacak bir gurur anını silip yok etmenin vebalini hayat boyu taşıyacak olmanın sorumluluğunu biliyormudur..Hiç sanmıyorum. Zaten bunları idrak edebilecek kapasite de olan biri bu hareketi yapmaz, tüm bunlar yaşanmaz bizlerde bugün Karşıyaka nın şampiyonluğunu kutluyor ve konuşuyor olurduk. Coach Ufuk Sarıca maçtan önce şanssızdık derken, bence bu andan bahsediyordu. Çünkü maçta sahaya can suyu atılana kadar şansta, kısmette, rüzgarda Karşıyaka nın yanındaydı. Kransye Kyria ilk kez mağlup olmak üzereydi ve Karşıyaka kupaya 17 dakika uzaktaydı. Olmadı. Olmadı ama biz önce dörtlü finalin İzmir de oynanması için emek verenlerden başlayıp Karşıyaka spor külübünün yönetici, emekçi ve sporcularına tüm Türkiye ye son saniye ye kadar yaşattıkları heyecan ve mutluluk için teşekkür etmeliyiz. Umuyorum ki bu heyecanları gelecekte böyle olumsuzluklar yaşamadan tekrarlarız ve bu defa mutlu sona ulaşırız. Bir kez daha TEŞEKKÜRLER KARŞIYAKA.
 
 




HAKAN YİĞİT Diğer Yazıları
Detay Sağ 1 - 300x300 (google)
Köşe Yazarları
Çok Okunan Haberler
Detay Sağ 2 erboy  - 300x250